نویسنده : سرور جوان - ساعت ٢:۱۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱/٩
 

چقدر کلمه به جانم می ریزی

دیگر پر از کلمه شده ام

                               شعله ور.

.....

  نمی دانم کی گم شدم

ماه پشت ابر بود که تو رفتی

         و من به گمانم

همان جایی که رد پاهایت

در میان شنها محو شد،

                       گم شدم.

انتظار و بازیگوشی...

...

این کلمات دیوانه را که دوست نداری

       از آتشند.

               بوسه هایی معلق.

                          دستت را به من بده

این کلمات را بگذار رها شوند در باد.


 
comment نظرات ()