نویسنده : سرور جوان - ساعت ۳:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٧/٢۳
 

نبايد اسير نا اميدی شد. نا اميدی وقتی سر بر می اورد که ايمانمان را از ياد ببريم. ايمان زمانی از ياد ميرود که تنها خودمان را ببينيم .شايد وصل ناممکن باشد اما عشق هميشه هست و تا عشق هست هر ناممکنی شدنيست. عشق واقعی خالی است از هر شائبه ای٬ عشقيست پر که هرگز خالی نميشود و نويد بخش زندگيست. عشقی که هر روز متولد ميشود و پرتو هايش نه فقط معشوق که تمام کائنات را روشن ميکند.  شايد روزهای سختی باشد اما همه چيز اينگونه نميماند. چنين عشقی معجزه ايست که ناممکنها را ممکن ميکند...   


 
comment نظرات ()