نویسنده : سرور جوان - ساعت ٥:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٢/٢٢
 

بيتوته کوتاهی ست جهان

                                 در فاصله گناه و دوزخ

خورشيد

          همچون دشنامی بر می آيد

و روز

شرمساری جبران ناپذيريست

آه

پيش از آنکه در اشک غرقه شوم

چيزی بگوی

درخت٬

جهل معصيت بار نياکان است

و نسيم

         وسوسه ئی ست نا به کار.

مهتاب پاييزی

کفريست که جهان را می آلايد.

چيزی بگوی

پيش از آنکه در اشک غرقه شوم

                                      چيزی بگوی

هر دريچه نغز

بر چشم انداز عقوبتی می گشايد.

عشق

      رطوبت چندش انگيز پلشتی ست

و آسمان

           سرپناهی

تا به خاک بنشينی و

                       بر سرنوشت خويش

                                        گريه ساز کنی.

آه

پيش از آنکه در اشک غرقه شوم چيزی بگوی٬

هر چه باشد

چشمه ها

از تابوت می جوشند

و سوگواران ژوليده آبروی جهانند.

 

عصمت به آينه مفروش

که فاجران نيازمندترانند.

خاموش منشين

                   خدا را

پيش از آنکه در اشک غرقه شوم

از عشق

          چيزی بگوی!

احمدشاملو 


 
comment نظرات ()