نویسنده : سرور جوان - ساعت ٤:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٦/٢
 

این سوی کوهها، باران، نعمت است و انتظار زمین تفتیده. این سوی کوهها، باران، لطافت هوای منقبض شهر است و لالایی روی پشت بامهای رنگ و رو رفته آفتابی!

آن سوی کوهها، باران، اضطراب است، نگرانی زمینی که روزگاری جنگلی بود سبز و پر باران و اکنون خالیست. آن سوی کوهها، هر بارانی میتواند زمین برهنه را پر از دلهره سیل کند... آه خدای من چه شد آنهمه جنگل...

 

 سرور جوان-تهران


 
comment نظرات ()