بین پرش های پلک چپ ام

با تو، خودم

           با خودم، تو

                  حرف می زدم توی عطر گل های کالیفرنیا.

 من، تو خودت

                تو، من خودم را در آغوش می گرفتم توی شرجیِ آرام.

از تو، من

               از من، تو را از آب می کشیدم بیرون و توی ماهِ سفید نگاه می کردم.

در تو، من

              در من، تو شعر می شد توی افقِ شرق

و کلمه غروب می کرد

             توی حفره های خالیِ چشمانِ جمجمه ی میانِ دست هایت...

/ 0 نظر / 5 بازدید